Jedną z form zajęć wspomagających rozwój umysłowy dziecka jest dogoterapia. W czasie zajęć naturalna spontaniczność i radość psa pozwalają dziecku odczuwać większą satysfakcję ze wszystkich wykonywanych przez nie zadań. Pies, towarzysząc dziecku w zabawach, sprawia, że dziecko szybciej, a przede wszystkim chętniej wykonuje polecenia terapeuty, a także chętniej naśladuje podpatrzone u psa pożądane z terapeutycznego punktu widzenia zachowania.
Udział psa w zajęciach zwiększa także tzw. motywację wewnętrzną dziecka do czynnego udziału w zajęciach. Praca z psem-terapeutą stanowi również miłe i ciekawe urozmaicenie względem innych zajęć terapeutycznych. Jednocześnie, podczas wszystkich zajęć z udziałem psa-terapeuty stosowane są tylko tzw. wzmocnienia pozytywne, zarówno względem dziecka, jak i względem zwierzęcia. Zajęcia prowadzone są w oparciu o metody psychologiczne szkoły poznawczo-behawioralnej, takie jak: 1. modelowanie (dziecko mniej lub bardziej świadomie naśladuje zachowanie terapeuty względem psa, ucząc się w ten sposób nie tylko zasad prawidłowego obchodzenia się z psem, ale też na przykład zasad empatii), 2. warunkowanie instrumentalne (za każde prawidłowo wykonane ćwiczenie, zarówno pies, jak i dziecko otrzymują nagrodę od prowadzącego w celu wzmocnienia tego zachowania w przyszłości. Wzmacniane zachowania są przyszłości chętnie powtarzane.
Dla psa nagrodą może być smakołyk lub zabawka, dla dziecka natomiast sam kontakt z psem jest już nagradzający, co stanowi moim zdaniem fenomen oraz największy plus tej metody terapeutycznej), 3. obserwacja (jest to metoda zbliżona do modelowania, aczkolwiek replikacja, tj. przenoszenie i powtarzanie danego zachowania ze strony dziecka odbywa się tu na bardziej już świadomym poziomie), 4. generalizacja (pewne zachowania wypracowane przez dziecko w kontakcie z psem mogą być następnie przez dziecko przenoszone do jego środowiska naturalnego; przykładowo dziecko, które poprzez obserwację i modelowanie nauczy się empatii względem psa replikuje następnie to zachowanie względem swoich rówieśników w przedszkolu i szkole). Wszystkie stosowane ćwiczenia mogą mieć charakter zarówno energetyzujący, jak i wyciszający – w zależności od potrzeb rozwojowych konkretnego już dziecka biorącego udział w zajęciach z udziałem psa.
Wśród przykładowych ćwiczeń z udziałem psa-terapeuty wymienia się:
1. ćwiczenia usprawniające motorykę narządów artykulacyjnych (ćwiczenia logopedyczne) takie jak, na przykład: - Pokaż jak pije piesek (dziecko ruchami warg i języka naśladuje sposób picia wody przez psa)
2. ćwiczenia słuchowe: - Gdzie jest piesek? (dziecko ma zawiązane oczy i stoi na środku sali, po której biega luzem pies; dziecko ma za zadanie zlokalizować, z której strony słyszy psa oraz gdzie może się on znajdować w danym momencie) - Duży vs mały piesek (prowadzący przygotowuje wcześniej dwa pojemniki z kamieniami, w jednym znajdują się drobne kamyki, a w drugim kamyki średniej lub dużej wielkości; następnie prowadzący potrząsa kolejno pojemnikami pytając: jaki biegnie do nas piesek?
Duży czy mały? Zabawa ta stanowi też dobry zaczątek do rozmowy: jaki to pies, jaki ma kolor, co jeszcze możesz o nim powiedzieć? Ćwiczenie to uczy nie tylko wyobraźni i kreatywności, ale pozwala się też otworzyć dzieciom nieśmiałym na kontakt z terapeutą)
3. ćwiczenia wykorzystujące szeroko rozumianą stymulację polisensoryczną (czyli doświadczenia wielozmysłowe): - Słoiczki z niespodzianką (prowadzący przygotowuje kilka pojemników z różną zawartością, taką jak: kasza, ryż, cukier, mąka, kuskus, etc. W pojemnikach tych umieszczone zostają smakołyki dla psa, a zadaniem dziecka jest te smakołyki jakoś wydobyć, a następnie podać psu na otwartej dłoni)
4. ćwiczenia poprawiające koncentrację uwagi: - Miseczki (prowadzący umieszcza przed dzieckiem – w zależności od stopnia trudności tego ćwiczenia – kilka lub kilkanaście różnokolorowych misek „mogących należeć do psa”, następnie dziecko zamyka oczy, a prowadzący zabiera jedną z misek, zadaniem dziecka jest powiedzenie, której miski brakuje?) Ponadto, wśród przykładowych, spodziewanych efektów zajęć z udziałem psa-terapeuty wymienia się, między innymi: • szybsze oraz łatwiejsze nawiązywanie kontaktów z grupą rówieśniczą oraz większe zaangażowanie dziecka w inicjatywy społeczne, • lepsze wyrażanie emocji, • wzrost pewności siebie, • naukę systematyczności oraz wytrwałości w dążeniu do celu, • poprawę pamięci krótkoterminowej oraz wzrost motywacji do nauki w grupie dzieci w wieku szkolnym – a wszystko to dzięki tworzącym się w mózgu nowym połączeniom neuronalnym! • wzrost poziomu aktywności psychoruchowej dzieci wycofanych, niechętnie biorących udział w innych zajęciach psychoruchowych. Tym samym, jeżeli nasze dziecko przejawia jakieś problemy w kontaktach rówieśniczych, wydaje się być nieśmiałe i nieco zagubione w otaczającym je świecie, a my dorośli nie bardzo wiemy, jak możemy mu pomóc (oraz jak możemy do niego dotrzeć) – być może warto zwrócić się o pomoc do kogoś, kto nigdy nie ocenia, kto chętnie się przytula i chętnie jest przytulany, na kogo widok nasze dziecko podświadomie się uśmiecha – kogoś takiego jak pies… Zajęcia z udziałem psa mogą być z powodzeniem prowadzone w grupie dzieci w wieku wczesnoszkolnym, czy nawet w grupie dzieci w wieku przedszkolnym!
http://dzielnicarodzica.pl/42072/31/artykuly/przedszkolak/wychowanie/Zaszczekaj_jak_piesek
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz